هفته ی پیش بود که می خواستم مطلبی در مورد اینکه چرا از کروم استفاده نمی کنم بنویسم. ولی به دلیل درگیر بودن به پروژه ی پایانی فرصت نشد. چند روز پیش مطلبی در فراسان دیدم. گفتم تا بحث داغه منم دلیل هام رو بگم.

اولا همونطور که فراسان گفته گوگل دسترسی محصولاتش رو برای ایران مسدود کرده. حالا بر فرض هم که خودش کروم رو از روی سرورهای دیگه دانلود کردید! برای یه کار ساده مثل عوض کردن پوسته (ببخشید نمیگم تم! آخه از وقتی که از وردپرس استفاده می کنم، ادبیاتم هم عوض شده) مجبورید از پروکسی استفاده کنید!

همیشه نسبت به  امنیت حریم خصوصیم وقتی که از کروم استفاده می کردم نگران بودم. درسته که خیلی طرفدار سرویس Web History گوگل هستم، ولی همیشه می ترسیدم که گوگل بخواد کل وبگردی منو مانیتور کنه.  در کل گوگل کروم حریم خصوصی کاربران رو رعایت نمی کنه! هفته ی پیش اتفاقی با Iron آشنا شدم. Iron بر پایه ی کد Choromium توسعه داده شده و تفاوتش در چندین ویژگی که دراین مرورگر نسبت به کروم در نظر گرفته شده. بعضی از ایراداتی که به مرورگر گوگل کروم گرفته شده:

  • کروم در هنگام مرور کردن صفحات از یک شناسه ی منحصر به فرد استفاده می کنه که توسط اون میشه کاربر رو شناسایی کرد.
  • حتما تا حالا دیدید که وقتی آدرس صفحه ای که وجود نداره وارد می کنید، صفحه ی ۴۰۴ ای غیر از حالت معمول می بینید. این مسئله به خاطر اینه که این خطا به گوگل فرستاده میشه و شما پیغام ۴۰۴ رو از سرور های گوگل دریافت می کنید.
  • با ویژگی پیشنهاد خودکار جستجوی گوگل که آشنا هستید! خب این ویژگی به طور پیش فرض در نوار آدرس گوگل وجود داره و هر بار که شما آدرسی رو وارد می کنید، این آدرس به گوگل فرستاده میشه!
  • برای اطلاعات بیشتر به اینجا مراجعه کنید.

اگر یادتان باشد در EULA ELUA نسخه های اولیه کروم، گوگل به صراحت اعلام کرده بود که کلیه حقوق مطالبی که توسط مرورگرش منتشر شود، از پست الکترونیک گرفته تا مطالب وبلاگ همه و همه متعلق به گوگل است! این بخشی از توافقنامه ی مرورگر گوگل کروم درتاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۰۸ است.

۱۱٫ Content license from you
11.1 You retain copyright and any other rights you already hold in Content which you submit, post or display on or through, the Services. By submitting, posting or displaying the content you give Google a perpetual, irrevocable, worldwide, royalty-free, and non-exclusive license to reproduce, adapt, modify, translate, publish, publicly perform, publicly display and distribute any Content which you submit, post or display on or through, the Services. This license is for the sole purpose of enabling Google to display, distribute and promote the Services and may be revoked for certain Services as defined in the Additional Terms of those Services.

11.2 You agree that this license includes a right for Google to make such Content available to other companies, organizations or individuals with whom Google has relationships for the provision of syndicated services, and to use such Content in connection with the provision of those services.

11.3 You understand that Google, in performing the required technical steps to provide the Services to our users, may (a) transmit or distribute your Content over various public networks and in various media; and (b) make such changes to your Content as are necessary to conform and adapt that Content to the technical requirements of connecting networks, devices, services or media. You agree that this license shall permit Google to take these actions.

11.4 You confirm and warrant to Google that you have all the rights, power and authority necessary to grant the above license.

و بعد  از آن گوگل به دلیل شکایت کاربران مجبور شد این بخش رو حذف کنه! جالب اینجاست که سخنگوی گوگل گفته بود که این بخش به اشتباه در این توافقنامه قرار گرفته بوده! و چیزی جز copy – paste از توافقنامه ی دیگر محصولات برای راحتی کاربران نبوده! [یادم به توجیه کردن مسئولین خودمون افتاد!] برای اطلاعات بیشتر اینجا را بخوانید.

همه ی این موارد و به خصوص مورد اول باعث میشه که رغبتی به استفاده از گوگل کروم  به عنوان یه مرورگر قابل اعتماد نداشته باشم!


نوشته‌های مرتبط: